Transliteration
Menu
Mov olen toi, zahnanyi u boloto,
Zackovanyi sobakamy v lisah,
Boronytsya vataha tut pihoty,
Kinnota ide za nymy po slidah.
A bii kypiv... Ostannii, moze, z boyiv.
Za polkom polk plyve vorozyh syl
I hrizna vistka: "V nas nema naboyiv".
Vpoluden styhlo, vpav ostannii stril.
Zihnaly vsih, zabraly vid nyh zbroyu,
Vilnym synam svyatoyi borotby
I vpav nakaz, shchob vlasnoyu rukoyu
Kopaly tut sami sobi hroby.
"Hotova vze mohyla, vsim yedyna!" –
Promovyly, nam vidpovid dav kat:
"Os vam soborna vilna Ukrayina!
Dlya vas nema ni lasky, ni poshchad.
A hto b iz vas pryinyav virnu prysyahu,
Shcho bude vin povik virnyi Moskvi
I vidrechetsya nyni svoho styahu,
To bude vin shchaslyvyi i zyvyi".
V holodnu dnynu sered snihu i mryaky
Nad sumnym hrobom, shcho na nyh chekav,
Movchalo trysta shistdesyat yunakiv,
Nihto ne zradyv, lasky ne blahav.
Upav nakaz, klekochut skorostrily
I stelytsya kozactvo, mov trava,
I trup za trupom pade do mohyly,
A skorostril klekoche, nevhava.
Plyvut lita, vid rodu i do rodu
Roznosyt dumu nash novyi Kobzar
I ozyvaye u pisnyah narodu
Skryvavlenyi ne pomshchenyi Bazar.
